ERVARINGSVERHAAL > Mede mogelijk gemaakt door Tess!
Al heel lang geleden heb ik geaccepteerd dat organiseren niet tot één van mijn talenten behoort. Dat heeft meerdere oorzaken. Ten eerste vind ik het ontzettend moeilijk om te bedenken wat ik wil of moet gaan doen. Ten tweede is mijn hoofd een enorme chaos, dit reflecteert behoorlijk op mijn planningen. Ten derde verlies ik heel erg snel de motivatie en daardoor de discipline om taken af te ronden. Je zult begrijpen dat dit me niet van pas komt tijdens mijn studie. Maar ik vind het nog veel erger dat ik nooit leuke dagjes kan organiseren met mijn vriend of vrienden.
Dit jaar had ik, voor mijn vriend, het ambitieuze plan opgevat om hem als verrassing mee te nemen naar het concert van Gotye in de Melkweg. Het toeval wilde dat hij drie dagen na het concert jarig was, dus het zou het ultieme verjaardagscadeau zijn.
De pret begon vlak nadat ik de tickets had besteld (hoezo uitverkocht?) en ontdekte dat ik dat niet op een officiele site had gedaan, maar op een doorverkoopsite. Oh ja, ik lees ook dat soort dingen nooit zorgvuldig door. Ik zie 'Tickets' en ik zie 'Kopen', meer informatie denk ik niet nodig te hebben. De vraag was of ik de tickets uberhaupt zou krijgen en vervolgens of ze wel echt zouden zijn. Om maar niet te spreken van het feit dat ik het vierdubbele heb betaald van de originele prijs.
Tot mijn verbazing kreeg ik de tickets ruim op tijd. Na een paniekerig telefoontje met de Melkweg (Ik heb kaartjes via een vriendin gekregen. Daar staat natuurlijk mijn naam niet op. Is dat een probleem?) bleek zelfs dat ik geen problemen zou krijgen bij de ingang met mijn 'illegale' tickets.
Nadat ik anderhalve maand in de stress had gezeten, begon het erop te lijken dat mijn plannetje ging lukken. Mijn vriend wist alleen dat we naar Amsterdam zouden gaan. Geheimen bewaren is ook niet mijn sterkste kant. Meerdere malen heb ik dan ook op het punt gestaan om alles gewoon te verklappen, maar ik heb me kunnen inhouden.
Het concert zou plaatsvinden op vrijdag, 4 november. Op maandag 31 oktober smste een vriendin mij: 'Gotye is ziek! Hij ligt in het ziekenhuis en voorlopig zijn alle concerten afgelast!' Are you fucking kidding me?! De hele week zat ik iedere seconde dat ik kon op de facebook van de Melkweg te speuren naar nieuws. Op donderdag, 3 november zou Gotye in Belgie optreden, maar dat concert werd afgelast. Alle hoop was verloren.
Je gaat het niet geloven, maar donderdagavond verscheen dan op de facebook van de Melkweg dat Gotye wel zou optreden. Het concert zou doorgaan!
Stress is een van de meest afschuwelijke toestanden om in te verkeren en als het even kan, zal ik het nooit vrijwillig opzoeken. Dat heb ik nu wel gedaan en het is het nog nooit allemaal zo waard geweest. De blik op het gezicht van mijn vriend toen we in de rij voor de Melkweg gingen staan en hij de tickets zag, was onbetaalbaar. En dan heb ik het nog niet eens over het concert zelf. Het was een en al extase. Ik heb nog nooit een optreden gezien dat zoveel met me deed.
Gotye en mijn organisatorische talenten zijn subliem.
* de taalfouten die er in dit ervaringsverhaal staan (gebrek aan accent grave, etc.) zijn te wijten aan het systeem waar deze website op draait
Auteur: TessReacties
een weblog van een dochter van een moeder met ernstig borderline
mss willen jullie een linkje op de website zetten?
http://naomisverhaal.blogspot.com/
naomi | 05-12-2011 | 14:55
mss willen jullie een linkje op de website zetten?
http://naomisverhaal.blogspot.com/
naomi | 05-12-2011 | 14:55
Leuk verhaaltje om te lezen Tess! MAAR WAT OPVALLEND DAT ER HELEMAAL GÉÉN REACTIES OP GEKOMEN ZIJN!!?
Hoe zit dat? Kunnen 'we' niks met de gewone alledaagse berichtjes die niet vol met ellende zitten? Of is er dan geen herkenning? Het is misschien ook zo dat mensen hier vooral op deze site zitten als het slechter met ze gaat? Is in mijn geval wel zo. Want anders ben ik andere dingen aan het doen. Ik heb echter mooi Gotye kunnen 'ontdekken' door dit verhaaltje (heb meteen ff gegoogled) en inmiddels hoor je hem dagelijks op de radio.
Ben benieuwd naar je volgende 'column', Tess!
Groetjes Hedy
Hedy | 15-01-2012 | 12:46
Hoe zit dat? Kunnen 'we' niks met de gewone alledaagse berichtjes die niet vol met ellende zitten? Of is er dan geen herkenning? Het is misschien ook zo dat mensen hier vooral op deze site zitten als het slechter met ze gaat? Is in mijn geval wel zo. Want anders ben ik andere dingen aan het doen. Ik heb echter mooi Gotye kunnen 'ontdekken' door dit verhaaltje (heb meteen ff gegoogled) en inmiddels hoor je hem dagelijks op de radio.
Ben benieuwd naar je volgende 'column', Tess!
Groetjes Hedy
Hedy | 15-01-2012 | 12:46
Hoi Tess,
Vermoed dat ik zelf ook kamp met borderline. Maar weet het niet zeker. Moet nog naar de arts, maar die is er pas volgende week. Maar herken wel veel van jou verhalen wat ik op deze site heb gelezen.
Ik kamp zelf met verlatingsangst, onzekerheden,ben erg kwetsbaar, en snel prikkelbaar (verschilt perdag). Dus denk dat ik zelf ook bordeliner heb. Mijn psycholoog waar ik maar 5x bij liep die vermoed dat ik Borderlinerstoornins heb. Maar is dus niet zeker. Ik ben hier best wel van geschrokken omdat ik bang ben hierdoor mijn relatie te verliezen. Waarom omdat als ik het heb bang ben dat ik misschien nooit zal veranderen. Wat wel zo is, is dat ik alles inzie wat ik allemaal fout doe tegen over mijn partner, maar kan er soms lastig mee om gaan omdat mijn negatieve gedachten te sterk zijn. Maar vergeleken met vorige jaar zijn mijn klachten wel minder, en kan ik ze beter onder controle houden.
Mijn vraag aan Tess is of jij misschien een email adres hebt zodat ik jou verder kan mailen als dat mag ;-)
Groetjes Debbie
Debbie | 17-01-2012 | 11:06
Vermoed dat ik zelf ook kamp met borderline. Maar weet het niet zeker. Moet nog naar de arts, maar die is er pas volgende week. Maar herken wel veel van jou verhalen wat ik op deze site heb gelezen.
Ik kamp zelf met verlatingsangst, onzekerheden,ben erg kwetsbaar, en snel prikkelbaar (verschilt perdag). Dus denk dat ik zelf ook bordeliner heb. Mijn psycholoog waar ik maar 5x bij liep die vermoed dat ik Borderlinerstoornins heb. Maar is dus niet zeker. Ik ben hier best wel van geschrokken omdat ik bang ben hierdoor mijn relatie te verliezen. Waarom omdat als ik het heb bang ben dat ik misschien nooit zal veranderen. Wat wel zo is, is dat ik alles inzie wat ik allemaal fout doe tegen over mijn partner, maar kan er soms lastig mee om gaan omdat mijn negatieve gedachten te sterk zijn. Maar vergeleken met vorige jaar zijn mijn klachten wel minder, en kan ik ze beter onder controle houden.
Mijn vraag aan Tess is of jij misschien een email adres hebt zodat ik jou verder kan mailen als dat mag ;-)
Groetjes Debbie
Debbie | 17-01-2012 | 11:06
Mijn vriendin vertoont heel veel borderlinekenmerken maar ze ontkent dit ze zegt dat ze alleen de symptomen heeft...wat moet ik doen ik wil haar niet kwijt maar zo kan ik niet doorgaan. Ik trek dit niet meer.
Ronald Valkenburg
Den Haag
R.H. Valkenburg | 31-01-2012 | 14:55
Ronald Valkenburg
Den Haag
R.H. Valkenburg | 31-01-2012 | 14:55
hoi ik heb een vraag.
ik heb sins 4 jaar een nieuwe relatie en met deze man kreeg
ik ook een kindje. tussen ons gaat het supper goed.
maar hij heeft een exsvrouw die bordelijn heeft en alcolist is
het probleem is dat zij hem lastig blijf vallen.
ze beld hem dat ze hem mist, probeerd hem constand te lokken met
smoesjes. doet net of ze aanvallen krijgt. okal zegt hij haar
dat het over is tog snapt ze het niet.
ik begin het een beetje zat te worden.
kan iemand mij vertellen of dit iest met bordelijn te maaken heeft. en of ik ooit van haar af kom?
alvast bedankt
brenda | 08-03-2012 | 00:26
ik heb sins 4 jaar een nieuwe relatie en met deze man kreeg
ik ook een kindje. tussen ons gaat het supper goed.
maar hij heeft een exsvrouw die bordelijn heeft en alcolist is
het probleem is dat zij hem lastig blijf vallen.
ze beld hem dat ze hem mist, probeerd hem constand te lokken met
smoesjes. doet net of ze aanvallen krijgt. okal zegt hij haar
dat het over is tog snapt ze het niet.
ik begin het een beetje zat te worden.
kan iemand mij vertellen of dit iest met bordelijn te maaken heeft. en of ik ooit van haar af kom?
alvast bedankt
brenda | 08-03-2012 | 00:26
He wat leuk dat dat met Gotye gelukt is zeg! Super! Heb zelf alweer een paar jaar therapie en gaat goed. Ken mijn eigen borderlinesysteem nu goed en als ik er weer in dreig te schieten gaan nu al automatisch 'alarmbellen rinkelen' in mn hoofd en probeer ik realistisch te blijven. Gaat me dankzij de therapie en medicatie goed af. Het enige wat zo af en toe nog de kop op steekt is de verlatingsangst maar ben nu wel zo ver dat ik niet 20x aan de lijn hang. (Nou ja vooruit dan..3x ;-) )
Heb ook nog n vriend die t af en toe nodig heeft om op planeet Zork te gaan zitten..lees...ff op zichzelf te zijn. Sooooo da's moeilijk zeg als ik hier aan de andere kant van nederland zit en hij in zijn 'hometown' en 1 of 2 dagen de telefoon niet rinkelt. Dan jeuken mn handen om zn nummer te draaien. Persoonlijk zoek ik mijn afleiding in de zorg voor mijn kinderen, huis opruimen, leuke muziek draaien en relativeren en verdorie dat gaat me goed af en oh ja...hier een berichtje te posten helpt ook om de frustratie te verminderen. Oh en Brenda...dat heeft alles met borderline te maken wat je hebt geschreven maar dan hoeft dat van zijn ex haar kant nog geen excuus te zijn om hem lastig te blijven vallen! Hup naar de psychiater met haar, medicijnen en n afkickkliniek of ben ik nou te hard? Ja, borderline's a bitch maar als je t aanpakt heeft t ook z'n leuke kanten..zwarte humor en lekker impulsief, ook in de leuke dingen! xxx
Ginny | 08-05-2012 | 18:30
Heb ook nog n vriend die t af en toe nodig heeft om op planeet Zork te gaan zitten..lees...ff op zichzelf te zijn. Sooooo da's moeilijk zeg als ik hier aan de andere kant van nederland zit en hij in zijn 'hometown' en 1 of 2 dagen de telefoon niet rinkelt. Dan jeuken mn handen om zn nummer te draaien. Persoonlijk zoek ik mijn afleiding in de zorg voor mijn kinderen, huis opruimen, leuke muziek draaien en relativeren en verdorie dat gaat me goed af en oh ja...hier een berichtje te posten helpt ook om de frustratie te verminderen. Oh en Brenda...dat heeft alles met borderline te maken wat je hebt geschreven maar dan hoeft dat van zijn ex haar kant nog geen excuus te zijn om hem lastig te blijven vallen! Hup naar de psychiater met haar, medicijnen en n afkickkliniek of ben ik nou te hard? Ja, borderline's a bitch maar als je t aanpakt heeft t ook z'n leuke kanten..zwarte humor en lekker impulsief, ook in de leuke dingen! xxx
Ginny | 08-05-2012 | 18:30
hoi,
wou toch even vertellen dat ik het echt een leuke site vind
waar ik al heel wat info heb kunnen uithalen.
ook de ervaringen en verhalen hebben mij al wat meer bij gebracht.
ik heb het nu al een hele periode ontzettend moeilijk,herken me in de verhalen die ik hier heb gelezen en weet met mezelf gene raad meer. niet alleen ik maar ook mijn familie lijden hier onder.enkele weken gelede kwam mijn zus die als verpleegster werkt met een info boekje over bordeline. moest er eerst om lachen, maar toen ik het begon te lezen herkende ik mijn eigen in de symptone die ik in dat boekje las. ik ben 22 dus ik denk dat ik toch wel uit mijn puberteit ben en het daar dus niet aan kan liggen. ik ben dan ook verder gaan zoeken op internet over borderline en zo kwam ik op deze site uit.
zoveel dingen waar in ik mezelf herken, dat ik er toch wel van schrok.
ik heb hier met mijn zus nooit verder over gepraat. ik heb er eigelijk verder nog met niemand hier over gepraat omdat ik niet weet hoe ik moet zeggen : 'ik denk dat ik borderline heb'
het is misschien niet iets om je over te schamen, of toch niet als je het geaccepteerd hebt dat je een boderlinepatient bent.
maar dit is voor mij nog allemaal heel nieuw, schaam me er toch wel om en weet dus niet hoe ik eraan moet beginnen om der achter te komen als het werkelijk zo is of hoe ik eraan moet beginnen om er een oplossing voor te vinden.
mijn vragen zijn dus : ' hoe zijn jullie erachter gekomen dat je echt borderline had? hoe en tegen wie hebben jullie het verteld? en hoe zijn jullie eraan begonnen een oplossing te zoeken? misschien veel vragen in ene keer maar ik heb er nog zoveel meer. hoop dat hier iemand me kan helpen.
groetjes ik.
Sylvie | 16-05-2012 | 20:00
wou toch even vertellen dat ik het echt een leuke site vind
waar ik al heel wat info heb kunnen uithalen.
ook de ervaringen en verhalen hebben mij al wat meer bij gebracht.
ik heb het nu al een hele periode ontzettend moeilijk,herken me in de verhalen die ik hier heb gelezen en weet met mezelf gene raad meer. niet alleen ik maar ook mijn familie lijden hier onder.enkele weken gelede kwam mijn zus die als verpleegster werkt met een info boekje over bordeline. moest er eerst om lachen, maar toen ik het begon te lezen herkende ik mijn eigen in de symptone die ik in dat boekje las. ik ben 22 dus ik denk dat ik toch wel uit mijn puberteit ben en het daar dus niet aan kan liggen. ik ben dan ook verder gaan zoeken op internet over borderline en zo kwam ik op deze site uit.
zoveel dingen waar in ik mezelf herken, dat ik er toch wel van schrok.
ik heb hier met mijn zus nooit verder over gepraat. ik heb er eigelijk verder nog met niemand hier over gepraat omdat ik niet weet hoe ik moet zeggen : 'ik denk dat ik borderline heb'
het is misschien niet iets om je over te schamen, of toch niet als je het geaccepteerd hebt dat je een boderlinepatient bent.
maar dit is voor mij nog allemaal heel nieuw, schaam me er toch wel om en weet dus niet hoe ik eraan moet beginnen om der achter te komen als het werkelijk zo is of hoe ik eraan moet beginnen om er een oplossing voor te vinden.
mijn vragen zijn dus : ' hoe zijn jullie erachter gekomen dat je echt borderline had? hoe en tegen wie hebben jullie het verteld? en hoe zijn jullie eraan begonnen een oplossing te zoeken? misschien veel vragen in ene keer maar ik heb er nog zoveel meer. hoop dat hier iemand me kan helpen.
groetjes ik.
Sylvie | 16-05-2012 | 20:00
ik kan je wel helpen sylvie ik heb het ook en wil graag met je mailen
youssef | 03-06-2012 | 22:54
youssef | 03-06-2012 | 22:54
Waar is Tess gebleven???
Hedy | 12-06-2012 | 16:43
Hedy | 12-06-2012 | 16:43
Hoi allemaal,
Ik ben bijna 20, over 3 dagen. Ik vecht er al jaren tegen maar heb pas sinds kort de officiele diagnose. Het lijkt ook steeds erger te worden. Ik wou even zeggen, zoek hulp want zonder hulp is de weg alleen maar langer !
Succes allemaal!
Manon | 05-08-2012 | 18:34
Ik ben bijna 20, over 3 dagen. Ik vecht er al jaren tegen maar heb pas sinds kort de officiele diagnose. Het lijkt ook steeds erger te worden. Ik wou even zeggen, zoek hulp want zonder hulp is de weg alleen maar langer !
Succes allemaal!
Manon | 05-08-2012 | 18:34
HOi Sylvie,
Ik heb sinds mijn puberteit al borderline. ALleen wist ik het pas vanaf mijn 27e. Dus wees blij dat je het al weet. Het is niet erg om het te hebben. Tenzij je het heel erg hebt. Maar het is natuurlijk wel iets waar je mee om kan leren gaan. Het is een ziekte maar je hoeft er niet naar te leven. Het is iets wat alleen maar erger wordt als je er bij stil blijft staan. Bij hebben zij het in het GGZ ziekenhuis ontdekt. Ik liep tegen mijzelf aan en ik ben toen getest. Maar ik wilde er niks van weten. Ik ging er tegen in. Dit resulteerde tot het zelf afbouwen van mijn medicijnen. Wat natuurlijk niet goed is. En daardoor raakte ik meer van het pad. Ik had geen baan en leefde heel krap in het geld. Toen leerde ik mijn vriend kennen.En zocht weer hulp bij een psychiater. Die kwam met de constatering dat ik Adhd had en geen borderline.Met mijn vriend heb ik zes jaar gehad. En dat ging harstikke goed. Nou ja wij hadden ook veel onze problemen. Maar wij wilde niet erkennen dat het borderline was. In ieder geval kreeg ik een baan en die heb ik nu nog. En dat geeft heel veel rust kan ik je vertellen. Later ging het fout omdat ik een verwaarloosde burn out kreeg en daarop een psychose. Ik heb mijn zelf toen in mijn buik geprikt en ik opgenomen geweest in het psychiatrisch ziekenhuis. Daar ben ik drie maanden geweest. ZO hebben ze weer geconstateerd dat ik borderline heb en ik kreeg hiervoor medicijnen. Nooit meer zonder dat is mijn idee. En dat vind ik ook niet erg. Ik hoor er net zo bij als zonder. Ik ga nu heel goed alleen ondervind ik nog wel is last van de borderline. Dit vooral in overmatig seks gebruik, met mijn vriend is het overigens uit. Nu ga ik nog in therapie. Waar ik helemaal geen zin in heb. En dat komt ook goed. Ik ga er wat van maken.
Succes met je diagnose.
Groetjes Sonja
Sonja | 27-09-2012 | 19:07
Ik heb sinds mijn puberteit al borderline. ALleen wist ik het pas vanaf mijn 27e. Dus wees blij dat je het al weet. Het is niet erg om het te hebben. Tenzij je het heel erg hebt. Maar het is natuurlijk wel iets waar je mee om kan leren gaan. Het is een ziekte maar je hoeft er niet naar te leven. Het is iets wat alleen maar erger wordt als je er bij stil blijft staan. Bij hebben zij het in het GGZ ziekenhuis ontdekt. Ik liep tegen mijzelf aan en ik ben toen getest. Maar ik wilde er niks van weten. Ik ging er tegen in. Dit resulteerde tot het zelf afbouwen van mijn medicijnen. Wat natuurlijk niet goed is. En daardoor raakte ik meer van het pad. Ik had geen baan en leefde heel krap in het geld. Toen leerde ik mijn vriend kennen.En zocht weer hulp bij een psychiater. Die kwam met de constatering dat ik Adhd had en geen borderline.Met mijn vriend heb ik zes jaar gehad. En dat ging harstikke goed. Nou ja wij hadden ook veel onze problemen. Maar wij wilde niet erkennen dat het borderline was. In ieder geval kreeg ik een baan en die heb ik nu nog. En dat geeft heel veel rust kan ik je vertellen. Later ging het fout omdat ik een verwaarloosde burn out kreeg en daarop een psychose. Ik heb mijn zelf toen in mijn buik geprikt en ik opgenomen geweest in het psychiatrisch ziekenhuis. Daar ben ik drie maanden geweest. ZO hebben ze weer geconstateerd dat ik borderline heb en ik kreeg hiervoor medicijnen. Nooit meer zonder dat is mijn idee. En dat vind ik ook niet erg. Ik hoor er net zo bij als zonder. Ik ga nu heel goed alleen ondervind ik nog wel is last van de borderline. Dit vooral in overmatig seks gebruik, met mijn vriend is het overigens uit. Nu ga ik nog in therapie. Waar ik helemaal geen zin in heb. En dat komt ook goed. Ik ga er wat van maken.
Succes met je diagnose.
Groetjes Sonja
Sonja | 27-09-2012 | 19:07
hallo ik heb ook bordeline en ben 53 jaar ik kan ook mijn leven niet goed op een rail krijgen ik ben chaotis en merk ook geen relatie aan omdat ik te onzeker en altijd twijfel of hij wel voor mij kiest ik heb ook problemen met mijn kids die denken dat ik gehandicapt ben en dat hun mij moeten begeleiden echt niet in de trein vroeg een meisje 6jaar zelf adhd of grote mensen ook borderline konden krijgen zo bekend is het dat de meeste mensen denken dat alleen kleine kinderen dat kunnen hebben mis ik ga nu emdr doen echt zwaar ik kan me niet concetreren op en ding soms ben ik het zat en wil eruit maar dat heeft ook geen zin dit is mijn verhaal hoop dat iemand er iets aan heeft bea
bea groen | 24-10-2012 | 11:40
bea groen | 24-10-2012 | 11:40
Haij Iedereen,
Ik heb gister te horen gekregen dat ik waarschijnlijk borderline heb:(:(
Ik zelf denk dit ook, aangezien ik mij in vele symptomen herken.
Ik heb bovenstaande verhalen gelezen, wat ik moeilijk vind. De tranen kwamen meteen opzetten.
Ik ben de draad kwijt. Mijn verleden schiet de hele tijd door me hoofd, en ook me ex. Het is net paar maanden met me ex uit, ook heeft hij hele respectloze dingen gezegt en me de grond ingeboord, ik kon niets goeds bij hem doen ook al deed ik me best. Hij was ook claimend en kon mijn vrienden wel doordeweeks zien en hem in t weekend. Ik begrijp niet waarom ik nu aan hem denk na alles wat die mij heeft aangedaan...
Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan dat ik waarschijnlijk borderline heb.
Kan iemand mij tips geven of hun ervaring vertellen??
Alvast bedankt!
Groetjes, Een emotionele meid
Emotionele meid | 24-10-2012 | 12:09
Ik heb gister te horen gekregen dat ik waarschijnlijk borderline heb:(:(
Ik zelf denk dit ook, aangezien ik mij in vele symptomen herken.
Ik heb bovenstaande verhalen gelezen, wat ik moeilijk vind. De tranen kwamen meteen opzetten.
Ik ben de draad kwijt. Mijn verleden schiet de hele tijd door me hoofd, en ook me ex. Het is net paar maanden met me ex uit, ook heeft hij hele respectloze dingen gezegt en me de grond ingeboord, ik kon niets goeds bij hem doen ook al deed ik me best. Hij was ook claimend en kon mijn vrienden wel doordeweeks zien en hem in t weekend. Ik begrijp niet waarom ik nu aan hem denk na alles wat die mij heeft aangedaan...
Ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan dat ik waarschijnlijk borderline heb.
Kan iemand mij tips geven of hun ervaring vertellen??
Alvast bedankt!
Groetjes, Een emotionele meid
Emotionele meid | 24-10-2012 | 12:09
Beste emotionele meid,
Ik heb al een aantal jaren psychische problemen. Bij mij is een klein jaar geleden borderline geconstateerd. Hierdoor is ook mijn relatie stuk gelopen. Heb op dit moment een nieuwe relatie. Deze weet dat ik bordeline heb. Zoals jij je ex beschrijft zo was mijn ex ook. Inmiddels ben ik erachter dat hij mij nog zieker maakte. Ik weet nu ook dat ik niet met hem kon verder leven ondanks ik net als jij er nog vaak aan denk. Ik hoop dat de toekomst je toelacht en dat je snel over je ex heen bent.
Groet Chantal
chantal | 02-11-2012 | 18:38
Ik heb al een aantal jaren psychische problemen. Bij mij is een klein jaar geleden borderline geconstateerd. Hierdoor is ook mijn relatie stuk gelopen. Heb op dit moment een nieuwe relatie. Deze weet dat ik bordeline heb. Zoals jij je ex beschrijft zo was mijn ex ook. Inmiddels ben ik erachter dat hij mij nog zieker maakte. Ik weet nu ook dat ik niet met hem kon verder leven ondanks ik net als jij er nog vaak aan denk. Ik hoop dat de toekomst je toelacht en dat je snel over je ex heen bent.
Groet Chantal
chantal | 02-11-2012 | 18:38
hallo chantal troost je je bent niet alleen ik heb ook ervaringen op fdat gebie teneerste zoek hulp van trouma verwerker en phygiater zorg eerst goed voor jezelf op tijd eten en dan kan je nog altijd iets beginnen omdat als je dat niet hebt gedaan krijg je het moeilijk zoek hulpzorg altijd dat je dingen probeerrt te plannen koop een planbord neem genoeg groente en fruit je lichaam reageert erop ik heb het inmiddels mijn hele leven ik ben nu 53 ik leef ook nog dus jij kan het ook ik duim voor jou lieve grt bea
bea groen | 14-11-2012 | 15:24
bea groen | 14-11-2012 | 15:24
Hallo,
In weer eens een onrustige, chaotische slapeloze nacht ging ik op internet zoeken en kwam ik op deze site terecht. Sinds een aantal jaren is bij mij de diagnose gesteld alleen heb ik het heel extreem. En bots ik voornamelijk tegen bepaalde dingen aan. Zoals dat mensen waar je mee omgaat je niet begrijpen. Ik vraag mij ook steeds af; hoe kan ik het hun uitleggen wat BPS nou precies inhoudt??!! Ik werk ook met een memo bord om dingen niet te vergeten. En heb altijd het gevoel dat als ik ergens aan begin, dit gedoemd is om mis te gaan. Ook relatie's houden nooit stand. Omdat ze of altijd de confrontatie met je aangaan of je gewoon totaal niet begrijpen en altijd de schuld in mijn schoenen schoven. Of er werd gezet dat ik mij steeds achter de term borderline verschool. Waarom ze dit zeggen, omdat ze niet weten wat het inhoudt en mij niet begrepen. Ik heb al 6 jaar therapie en sinds 2 jaar intensief voor bps. Ook heb ik hiernaast ADHD, wat dus geen perfecte combinatie is. Voor ADHD heb ik geen medicatie en mijn psychiater zegt dat er voor bps voor mij geen medicatie's zijn.. Hierboven lees ik dat er een aantal zijn die medicatie hebben.. Ik zou graag als je dit wilt vertellen welke je hebt en of ze effect hebben?? Zodat ik dit kan aangeven bij mijn psychiator, want wordt soms echt helemaal gek van mijzelf.
Ik hoop dat iemand mij wilt helpen.
Alvast bedankt!!
Nona Gila | 01-12-2012 | 05:42
In weer eens een onrustige, chaotische slapeloze nacht ging ik op internet zoeken en kwam ik op deze site terecht. Sinds een aantal jaren is bij mij de diagnose gesteld alleen heb ik het heel extreem. En bots ik voornamelijk tegen bepaalde dingen aan. Zoals dat mensen waar je mee omgaat je niet begrijpen. Ik vraag mij ook steeds af; hoe kan ik het hun uitleggen wat BPS nou precies inhoudt??!! Ik werk ook met een memo bord om dingen niet te vergeten. En heb altijd het gevoel dat als ik ergens aan begin, dit gedoemd is om mis te gaan. Ook relatie's houden nooit stand. Omdat ze of altijd de confrontatie met je aangaan of je gewoon totaal niet begrijpen en altijd de schuld in mijn schoenen schoven. Of er werd gezet dat ik mij steeds achter de term borderline verschool. Waarom ze dit zeggen, omdat ze niet weten wat het inhoudt en mij niet begrepen. Ik heb al 6 jaar therapie en sinds 2 jaar intensief voor bps. Ook heb ik hiernaast ADHD, wat dus geen perfecte combinatie is. Voor ADHD heb ik geen medicatie en mijn psychiater zegt dat er voor bps voor mij geen medicatie's zijn.. Hierboven lees ik dat er een aantal zijn die medicatie hebben.. Ik zou graag als je dit wilt vertellen welke je hebt en of ze effect hebben?? Zodat ik dit kan aangeven bij mijn psychiator, want wordt soms echt helemaal gek van mijzelf.
Ik hoop dat iemand mij wilt helpen.
Alvast bedankt!!
Nona Gila | 01-12-2012 | 05:42
Wat correctie foutjes, Ik heb namelijk wel medicatie voor ADHD en niet voor BPS..
Ik hoop dat iemand mij wilt helpen..
Bedankt!!
Nona Gila | 01-12-2012 | 05:49
Ik hoop dat iemand mij wilt helpen..
Bedankt!!
Nona Gila | 01-12-2012 | 05:49
pfffff herken mij zelf zoveel in de verhalen wat ik lees,mijn wereldje word steeds kleiner en het kost mij zoveel energie om nijn ding aan mensen uit teleggen...het totale onbegrip en de afwijzing van mensen om je heen,zelfs mijn eigen zus zeg tegen mij dat ik ziek in mijn kop bent,dat doet zoveel pijn en terwijl ik er altijd voor mijn zus bent geweest,begrijp mij zelf niet meer en het maak mij zo in de war met die grote chaos in mijn hoofd,op zoek wat er totaal niet is voor mij......ben zomaar iemand voor iedereen....wil niet zo wezen hoe ik nu bent,maar ik ben er van overtuigd met de goeie mensen om je heen dan kom je er wel overheen....die stemmingswisselingen van mij,ik word er zo simpel van pffffff maar hele lieve bordeliners,we staan idd niet alleen want we hebben elkaar lieve groetjes eveline uit rotterdam
eveline koooijman | 23-12-2012 | 13:03
eveline koooijman | 23-12-2012 | 13:03
hoi emotionele meid.
begrijp heel goed wat jij voel en denk,tis de afwijzing wat jij voel,wat mankeer er aan mij dat spook er door je hoofd,maar hij is ook een veilig thuishaven voor jou,lieverd geloof mij tis heel dubbel allemaal en dat maak je in de war allemaal,geen verbintenis aan durven te gaan met iemand anders die jou zo leuk en geweldig vind,geloof mij tis elke dag een gevecht tegen mij zelf,maar ik hoop dat ik jou kan helpen met je warrigheid,bij mij zelf is het 3 jaar geleden geconstateerd dat ik bordeline heb,wat jij ook heb dat je de verhalen leest dat het je super verdrietig maakt,luister lieverd probeer de dingen los te laten hoe moeilijk het ook is,dan word jou leven een stuk makkelijker,je vind van zelf de antwoorden bij je zelf meis,tis maar net wat je wil met je leven probeer de dingen te accepteren zoals ze zijn........tis moeilijk ik weet het maar geloof aub in je zelf ja lieve groetjes eveline
eveline kooijman | 23-12-2012 | 13:32
begrijp heel goed wat jij voel en denk,tis de afwijzing wat jij voel,wat mankeer er aan mij dat spook er door je hoofd,maar hij is ook een veilig thuishaven voor jou,lieverd geloof mij tis heel dubbel allemaal en dat maak je in de war allemaal,geen verbintenis aan durven te gaan met iemand anders die jou zo leuk en geweldig vind,geloof mij tis elke dag een gevecht tegen mij zelf,maar ik hoop dat ik jou kan helpen met je warrigheid,bij mij zelf is het 3 jaar geleden geconstateerd dat ik bordeline heb,wat jij ook heb dat je de verhalen leest dat het je super verdrietig maakt,luister lieverd probeer de dingen los te laten hoe moeilijk het ook is,dan word jou leven een stuk makkelijker,je vind van zelf de antwoorden bij je zelf meis,tis maar net wat je wil met je leven probeer de dingen te accepteren zoals ze zijn........tis moeilijk ik weet het maar geloof aub in je zelf ja lieve groetjes eveline
eveline kooijman | 23-12-2012 | 13:32
hoi chantal.
je breek daar een heel goed punt aan,mensen maken je zieker en zieker en ik word er doodziek van pfffffff snik.......vind het heel erg fijn dat je een nieuwe relatie heb maar hoe doe jij dat want ik maak alles kapot door mijn gedrag en altijd weer zoveel spijt na mijn inpulsieve gedrag,ben gewoon moe om altijd maar weer die sorry te zeggen tegen mensen,zo dubbel allemaal voor een ander weet ik het heel goed te vertellen allemaal,maar voor mij zelf tja ik hobbel gewoon verder....ik moet alles los laten en niet meer terug kijken en gewoon verder dat weet ik maar het valt mij zwaar af en toe de waarom en de hoe of wat pffff kan jij mij raad geven om een normale verstandshouding met iemand aan te gaan.....lieve groetjes van eveline
eveline | 23-12-2012 | 13:57
je breek daar een heel goed punt aan,mensen maken je zieker en zieker en ik word er doodziek van pfffffff snik.......vind het heel erg fijn dat je een nieuwe relatie heb maar hoe doe jij dat want ik maak alles kapot door mijn gedrag en altijd weer zoveel spijt na mijn inpulsieve gedrag,ben gewoon moe om altijd maar weer die sorry te zeggen tegen mensen,zo dubbel allemaal voor een ander weet ik het heel goed te vertellen allemaal,maar voor mij zelf tja ik hobbel gewoon verder....ik moet alles los laten en niet meer terug kijken en gewoon verder dat weet ik maar het valt mij zwaar af en toe de waarom en de hoe of wat pffff kan jij mij raad geven om een normale verstandshouding met iemand aan te gaan.....lieve groetjes van eveline
eveline | 23-12-2012 | 13:57
Wat apart dit allemaal. Ik zit nu net in een stress periode en ik ben totaal in de war momenteel. Kan niet helder nadenken omdat mijn ex niet uit mijn hoofd gaat. Het is lang geleden stuk gelopen en ik heb hem na 1 jaar eindelijk kunnen vergeten. Pas terug heb ik hem weer gezien voor het eerst. We kregen weer contact en het voelde weer zoals vroeger ondanks de relatie ups en DOWNS had. Hij gaf me niet de aandacht die ik wou waardoor ik onzeker werd en apart gedrag begon te vertonen naar hem toe. Hij heeft me meerdere malen gezegd dat ik gestoord ben en dat ik hulp moet zoeken. Wanneer hij dit zei ging ik door de grond. Wat de grap is is dat hij mij nog nooit heeft begrepen en dat hij mij van binnen kapot maakte met zijn gedrag. Ik voelde me vaak alleen, onzeker, het leek alsof de hele wereld om hem draaide. Hij zei dat ik niet zo emotioneel moest doen en hij nergeerde me vaak wat nog meer negativiteit in mij opwakkerde. Nu zat ik weer met hetzelfde probleem, alleen heeft hij me net gezegd dat ik hem voor altijd met rust moet laten. Mijn wereld stortte in! maar ik merk dus dat ik door hem, in mijn dagelijkse leven steeds slechter ging functioneren. Mijn contact met anderen werden minder, ik dwaalde en droomde vaak overdag, was onduidelijk naar anderen toe, had geen zin meer om bepaalde handelingen uit te voeren, wou vaak liever in bed blijven liggen, fantaseerde vaak over hem, ging steeds negatiever denken over het denkbeeld van anderen over mij, wantrouwend naar anderen enzovoort.. Ik haat de tijden dat ik mezelf negatieve gedachtes inspreek, dat ik serieus begin te geloven wat ik zelf denk en dat dit me dan verdrietig maakt zonder dat dit realistisch is. Ik trek te snel conclusies en reageer te snel zonder na te denken waardoor ik achteraf zo'n erge schuldgevoel heb omdat ik bijvoorbeeld boos kan worden om het gedrag van een ander en dan 10 minuten later denk ik van: hoe the fuck kon ik zo denken? hoe kon ik dat zeggen nu heb ik het helemaal verpest etc. De ander word dan boos en vind raar dat ik zo reageer en dan probeer ik uit te leggen waarom maar dan is het vaak al telaat!. het is zo moeilijk om anderen mij te laten begrijpen. Terwijl ik ondanks de problemen zoveel goeie dingen doe voor mensen waar ik om geef. Dat doet me echt veel pijn van binnen en maakt het moeilijk om contact met anderen te maken. Nu weer... zit ik alleen thuis maar voel me hopeloos en alleen al de hele dag en kan niet de kracht vinden om wat dan ook te doen. Pfff ik wou dat het allemaal een keer stopte, die chaos, die negatieve gedachtes, die impusiviteit, die tegenstrijdige gevoelens, die leegte van binnen, die plotselinge onzekerheid. Stopte het maar een keer..
Ada | 23-12-2012 | 18:23
Ada | 23-12-2012 | 18:23
Hallo allemaal,
ik weet sinds kort dat ik borderline heb hoewel mijn therapeute eerst zei dat ik dat niet had.Maar een test heeft uitgewezen dat ik het wel heb.Bij mij is het deels erfelijk en deels door wat ik in mijn jeugd heb meegemaakt.Ik werdt altijd gepest en ook thuis was het niet fijn.Mijn moeder had de broek an zeg maar en mijn vader kon er niet tegenin.Nu is ht zo dat ik,en mijn dochter van 10 met klassiek autisme en een licht verstandelijke beperkng,vaak getreiterd worden door kids uit de buurt.Met hun moeder een gesprek aangaan heeft geen zin daar ze de leugens van haar kids gelooft.Die moeder woont met haar 4 kids bij haar ouders in,its wat niet mag maar de woningbouw doet er ook niks aan.....Mijn vraag: weten jullie hoe ik het beste die kids aan kan apkken dat zij mij en mijn dochter met rust laten?Zij hebben totaal géén respect voor volwassenen en ik wordt uitgescholden voor kankerhoer,kutwijf en slet en ook vaak vetzak.Ik ben wel vrij stevig maar goed.Dat laatste woord vindt ik niet zo heel erg,maar die andere woorden wel.En als je zegt dat ze niet zo tegen je moeten praten is het: hou je bek!Ik heb een paar maanden geleden alle buren middels een brief en info over autisme ingelicht zodat ze wat meer rekening kunnen houden met mijn kind.Die koters hebben het ook gelezen terwijl het niet voor hen bedoeld was en vinden het erg leuk dat mijn dochter dus extreem gevoelig is voor harde geluiden zoals:sirenes;vuurwerk en het geluid van ee motor.Daar plagen ze haar heel erg mee.Ik heb nog therapie en ik krijg ook nog thuisbegeleiding voor het omgaan met autisme.Heb 10 maanden IPG(intensieve psychiatrische gezinsbegeleiding)gehad en met goed succes afgerond.Daarnaast hebben we,helaas,met BJZ te maken.Ik wil niet dat onze Gv(gezinsvoogd) te horen krijgt wat ik heb,daar BJZ allergisch is voor het woord borderline.Dus zij wordt niet ingelicht.Wij hebben een GV omdat mijn dochter een OTS heeft;die loopt mei komend jaar af en wordt niet meer verlengd gelukkig.Ik heb nog geen medicatie maar ga die wel vragen aan mijn therapeute,want ik voel dat ik ze nodig heb om rudtig te blijven in bepaalde situaties.De thuishulp moet mij dan gaan helpen weerbaarder te worden tegen pestkoppen.Maar ik zou nu graag willen weten hoe ik ze kan benaderen/behandelen zodat ze eindelijk eens hun mond houden.WAt ik ook zeg of doe,maakt niks uit,ze blijven doorgaan.Ook negeren helpt niet.Terugschelden of schreeuwen(wat ik doe omdat ik heel boos wordt als ze aan mijn kind komen)vinden ze erg luk en dan gaan ze gewoon door.1 wilde zelfs vechten met me,en toen ik zei: kom maar op....liep hij hard weg......Maar ik ben het zo beu....De politie is daar al een paar keeraan de deur geweest maar ook dat maakt geen indruk.
Sylvia | 29-12-2012 | 15:19
ik weet sinds kort dat ik borderline heb hoewel mijn therapeute eerst zei dat ik dat niet had.Maar een test heeft uitgewezen dat ik het wel heb.Bij mij is het deels erfelijk en deels door wat ik in mijn jeugd heb meegemaakt.Ik werdt altijd gepest en ook thuis was het niet fijn.Mijn moeder had de broek an zeg maar en mijn vader kon er niet tegenin.Nu is ht zo dat ik,en mijn dochter van 10 met klassiek autisme en een licht verstandelijke beperkng,vaak getreiterd worden door kids uit de buurt.Met hun moeder een gesprek aangaan heeft geen zin daar ze de leugens van haar kids gelooft.Die moeder woont met haar 4 kids bij haar ouders in,its wat niet mag maar de woningbouw doet er ook niks aan.....Mijn vraag: weten jullie hoe ik het beste die kids aan kan apkken dat zij mij en mijn dochter met rust laten?Zij hebben totaal géén respect voor volwassenen en ik wordt uitgescholden voor kankerhoer,kutwijf en slet en ook vaak vetzak.Ik ben wel vrij stevig maar goed.Dat laatste woord vindt ik niet zo heel erg,maar die andere woorden wel.En als je zegt dat ze niet zo tegen je moeten praten is het: hou je bek!Ik heb een paar maanden geleden alle buren middels een brief en info over autisme ingelicht zodat ze wat meer rekening kunnen houden met mijn kind.Die koters hebben het ook gelezen terwijl het niet voor hen bedoeld was en vinden het erg leuk dat mijn dochter dus extreem gevoelig is voor harde geluiden zoals:sirenes;vuurwerk en het geluid van ee motor.Daar plagen ze haar heel erg mee.Ik heb nog therapie en ik krijg ook nog thuisbegeleiding voor het omgaan met autisme.Heb 10 maanden IPG(intensieve psychiatrische gezinsbegeleiding)gehad en met goed succes afgerond.Daarnaast hebben we,helaas,met BJZ te maken.Ik wil niet dat onze Gv(gezinsvoogd) te horen krijgt wat ik heb,daar BJZ allergisch is voor het woord borderline.Dus zij wordt niet ingelicht.Wij hebben een GV omdat mijn dochter een OTS heeft;die loopt mei komend jaar af en wordt niet meer verlengd gelukkig.Ik heb nog geen medicatie maar ga die wel vragen aan mijn therapeute,want ik voel dat ik ze nodig heb om rudtig te blijven in bepaalde situaties.De thuishulp moet mij dan gaan helpen weerbaarder te worden tegen pestkoppen.Maar ik zou nu graag willen weten hoe ik ze kan benaderen/behandelen zodat ze eindelijk eens hun mond houden.WAt ik ook zeg of doe,maakt niks uit,ze blijven doorgaan.Ook negeren helpt niet.Terugschelden of schreeuwen(wat ik doe omdat ik heel boos wordt als ze aan mijn kind komen)vinden ze erg luk en dan gaan ze gewoon door.1 wilde zelfs vechten met me,en toen ik zei: kom maar op....liep hij hard weg......Maar ik ben het zo beu....De politie is daar al een paar keeraan de deur geweest maar ook dat maakt geen indruk.
Sylvia | 29-12-2012 | 15:19
Hoi Ada,
Het is heel erg herkenbaar wat je doorstaat. Alleen het punt is de oorzaak ligt niet altijd bij ons. Het doet ontzettend veel pijn als relatie's worden verbroken of vriendschappen kapot gaan, omdat hun jou niet begrijpen en je vaak de kans niet geven om je gedrag te verantwoorden of je niet laten uitpraten. Wat je ex betreft het is moeilijk om iets los te laten waar je in hebt gelooft en dat opeens kapot is. Zoals jij beschrijft wou hij jou gewoon niet begrijpen en hielp hij jou die afgrond in. in plaats van dat hij jou wou helpen en voor jezelf de wereld positiever te gaan inzien.
Ik herken het heel erg ik heb het ook een paar x mee gemaakt. Alleen hun gaan verder met hun leven en jij zit met een gebroken hart en negatieve gedachtens thuis. dit soort personen zijn niet de juiste personen om ons te helpen of ons lief te hebben. hun denken alleen aan zichzelf en schuiven de schuld op anderen. en hun brengen ons meer en langere schade aan dan zij hun zelf. Al die buien wat jij opnoemt, gaat nooit meer over uit eindelijk wordt het wel minder (althans mijn therapeut) en als je er zelf uiteindelijk voor openstaat en hebt geaccepteerd dat je nu eenmaal zo bent, leer je ook makkelijker met jezelf omgaan. Daarnaast mensen je laten begrijpen, lukt niet. Mits zij hier zelf voor openstaan. Tis moeilijk en zwaar, maar ik denk wel altijd zo: what doesn't kills me, makes me stronger. ik heb mijn buien namen gegeven zoals; happy days, (dagen dat ik mij goed voel) en down days (de dagen dat ik mijn bed niet uit wil komen). voor andere om het uit te leggen vertel ik hoe mijn wereld in elkaar zit.. dat wij in de reallity-, negatieve- en efteling wereld leven. het is namelijk voor ons elke dag een gevecht om stabiel te blijven staan. Tis lastig allemaal, ik loop zelf ook met veel vragen die niet beantwoord worden.
Ik hoop dat ik je hier een beetje mee heb geholpen.
Groetjes Nona Gila
Nona Gila | 31-12-2012 | 00:36
Het is heel erg herkenbaar wat je doorstaat. Alleen het punt is de oorzaak ligt niet altijd bij ons. Het doet ontzettend veel pijn als relatie's worden verbroken of vriendschappen kapot gaan, omdat hun jou niet begrijpen en je vaak de kans niet geven om je gedrag te verantwoorden of je niet laten uitpraten. Wat je ex betreft het is moeilijk om iets los te laten waar je in hebt gelooft en dat opeens kapot is. Zoals jij beschrijft wou hij jou gewoon niet begrijpen en hielp hij jou die afgrond in. in plaats van dat hij jou wou helpen en voor jezelf de wereld positiever te gaan inzien.
Ik herken het heel erg ik heb het ook een paar x mee gemaakt. Alleen hun gaan verder met hun leven en jij zit met een gebroken hart en negatieve gedachtens thuis. dit soort personen zijn niet de juiste personen om ons te helpen of ons lief te hebben. hun denken alleen aan zichzelf en schuiven de schuld op anderen. en hun brengen ons meer en langere schade aan dan zij hun zelf. Al die buien wat jij opnoemt, gaat nooit meer over uit eindelijk wordt het wel minder (althans mijn therapeut) en als je er zelf uiteindelijk voor openstaat en hebt geaccepteerd dat je nu eenmaal zo bent, leer je ook makkelijker met jezelf omgaan. Daarnaast mensen je laten begrijpen, lukt niet. Mits zij hier zelf voor openstaan. Tis moeilijk en zwaar, maar ik denk wel altijd zo: what doesn't kills me, makes me stronger. ik heb mijn buien namen gegeven zoals; happy days, (dagen dat ik mij goed voel) en down days (de dagen dat ik mijn bed niet uit wil komen). voor andere om het uit te leggen vertel ik hoe mijn wereld in elkaar zit.. dat wij in de reallity-, negatieve- en efteling wereld leven. het is namelijk voor ons elke dag een gevecht om stabiel te blijven staan. Tis lastig allemaal, ik loop zelf ook met veel vragen die niet beantwoord worden.
Ik hoop dat ik je hier een beetje mee heb geholpen.
Groetjes Nona Gila
Nona Gila | 31-12-2012 | 00:36
Hoi Sylvia,
Erg naar om te horen wat je meemaakt, maar je zegt dat niks helpt.
Misschien eens overwogen om een gesprek met hun aan te gaan met een wijk bemiddelaar?? En anders met je therapeut overleggen wat er nog meer voor mogelijkheden zijn?? En heb je misschien al overwogen om te gaan verhuizen, zodat jij en je kind die rust krijgen??
Ik wil niet zeggen dat je je op je kop moet laten zitten, maar je zegt zelf die kinderen en ouders zijn ontzettend respectloos, waarbij er gewoon geen einde aan komt. Ik denk niet dat je ze de mond kan snoeren, maar je kan wel juridische stappen ondernemen. Tis namelijk wel verbaal geweld wat ze doen.
Praat met de woningbouw er zijn daar mensen die je kunnen helpen met dit soort problemen en praat ook met je therapeut deze kunnen je vaak ook helpen met hoe of wat je het beste kunt doen.
Ik hoop dat ik je een beetje heb geholpen.
Sterkte en Groetjes,
Nona Gila
Nona Gila | 31-12-2012 | 00:46
Erg naar om te horen wat je meemaakt, maar je zegt dat niks helpt.
Misschien eens overwogen om een gesprek met hun aan te gaan met een wijk bemiddelaar?? En anders met je therapeut overleggen wat er nog meer voor mogelijkheden zijn?? En heb je misschien al overwogen om te gaan verhuizen, zodat jij en je kind die rust krijgen??
Ik wil niet zeggen dat je je op je kop moet laten zitten, maar je zegt zelf die kinderen en ouders zijn ontzettend respectloos, waarbij er gewoon geen einde aan komt. Ik denk niet dat je ze de mond kan snoeren, maar je kan wel juridische stappen ondernemen. Tis namelijk wel verbaal geweld wat ze doen.
Praat met de woningbouw er zijn daar mensen die je kunnen helpen met dit soort problemen en praat ook met je therapeut deze kunnen je vaak ook helpen met hoe of wat je het beste kunt doen.
Ik hoop dat ik je een beetje heb geholpen.
Sterkte en Groetjes,
Nona Gila
Nona Gila | 31-12-2012 | 00:46
Hoi Nona,
dank voor je antwoord.Met de woningbouw een gesprek aangaan heeft ook gee nut,dit heb ik eerder aan de hand gehad met een ander gezi.Die zijn uiteindelijk verhuisd.
Zelf verhuizing is wel een optie en ben ik ook mee bezig,alleen niet hier hier in de stad of provincie.Ik ga proberen een urgentie te krijgen in de stad waar ik heen il,maar de kans is heel klein is mij gezegd.Met mijn therapeut heb ik het al besproken en mijn nieuwe thuishulp krijgt de taak om met mij aan de slag te gaan om mij weerbaarder te maken tegen zulk soort mensen.
Ik heb ook al een brief klaar liggen voor mijn Gv(gezinsvoogd) met het verzoek te zorgen dat die kids weggehaald worden daar ze van de ouders geen enkele sturctuur,string of regels krijgen.Het zijn net een stel ongeleide projectielen die niet weten waar ze heen moeten.Ik hoop van harte dat er actie ondernomen wordt,want het is niet verantwoord dat die kids nog langer bij die oduers blijven.Zij kunnen duidelijk geen kinderen opvoeden.Ze schijnen al bekend te zijn bij BJZ.
Ik wacht nog tot ik de aangifte binnen heb vd poltie zodat ik een kopie bij kan voegen.Ze hebben nl op oudjaarsdag een rotje in mijn brievenbus gedaan,die in mijn voordeur zit,op het moment dat ik niet thuis was maar mijn dochter wel.Gelukkig hebben de overburen alles gezien.De aangifte luidt: poging tot brandstichting.Er zit nl een brandplekje in mijn vitrage die bij de voordeur hngt.De politie agente die ter plaatse kwam met haar collega schrok ook toen ze het zag......Dus ik denk wel dat BJZ nu actie gaat ondernemen......
Sylvia | 03-01-2013 | 09:19
dank voor je antwoord.Met de woningbouw een gesprek aangaan heeft ook gee nut,dit heb ik eerder aan de hand gehad met een ander gezi.Die zijn uiteindelijk verhuisd.
Zelf verhuizing is wel een optie en ben ik ook mee bezig,alleen niet hier hier in de stad of provincie.Ik ga proberen een urgentie te krijgen in de stad waar ik heen il,maar de kans is heel klein is mij gezegd.Met mijn therapeut heb ik het al besproken en mijn nieuwe thuishulp krijgt de taak om met mij aan de slag te gaan om mij weerbaarder te maken tegen zulk soort mensen.
Ik heb ook al een brief klaar liggen voor mijn Gv(gezinsvoogd) met het verzoek te zorgen dat die kids weggehaald worden daar ze van de ouders geen enkele sturctuur,string of regels krijgen.Het zijn net een stel ongeleide projectielen die niet weten waar ze heen moeten.Ik hoop van harte dat er actie ondernomen wordt,want het is niet verantwoord dat die kids nog langer bij die oduers blijven.Zij kunnen duidelijk geen kinderen opvoeden.Ze schijnen al bekend te zijn bij BJZ.
Ik wacht nog tot ik de aangifte binnen heb vd poltie zodat ik een kopie bij kan voegen.Ze hebben nl op oudjaarsdag een rotje in mijn brievenbus gedaan,die in mijn voordeur zit,op het moment dat ik niet thuis was maar mijn dochter wel.Gelukkig hebben de overburen alles gezien.De aangifte luidt: poging tot brandstichting.Er zit nl een brandplekje in mijn vitrage die bij de voordeur hngt.De politie agente die ter plaatse kwam met haar collega schrok ook toen ze het zag......Dus ik denk wel dat BJZ nu actie gaat ondernemen......
Sylvia | 03-01-2013 | 09:19
Hoi sylvia,
Jeetje wat erg, die kinderen moeten idd bij die ouders weggehaald worden aangezien dit gewoon van kwaad tot erg gaat.. je wordt nu gewoon bang dat ze je kind niks aan doen omdat ze gewoon geen respect hebben of nergens voor terug deinsen..
Ik hoop dat de BJZ nu wat eraan gaat doen.. ik duim voor je..
sterkte!!
Liefs Nona Gila
Nona Gila | 22-01-2013 | 16:00
Jeetje wat erg, die kinderen moeten idd bij die ouders weggehaald worden aangezien dit gewoon van kwaad tot erg gaat.. je wordt nu gewoon bang dat ze je kind niks aan doen omdat ze gewoon geen respect hebben of nergens voor terug deinsen..
Ik hoop dat de BJZ nu wat eraan gaat doen.. ik duim voor je..
sterkte!!
Liefs Nona Gila
Nona Gila | 22-01-2013 | 16:00
Hallo allemaal,
Een vriend van mij heeft mij een paar weken geleden gezegd dat hij dacht dat ik borderline heb. Ik ben toen veel gaan lezen en ik denk het nu zelf ook. Mijn (andere) beste vriend, Steef, neemt mij alleen helemaal niet serieus. Ik wil graag naar een dokter maar hij raad het mij af en vind dat ik me er niet zo mee bezig houden. Maar hij weet niet hoe ik kan zijn en het probleem is ook nog dat Steef en ik verliefd zijn geworden. We hebben nog geen relatie, maar ik durf er hierdoor ook niet goed aan te beginnen. Wat nou als ik echt borderline heb. Al mijn relaties van de afgelopen 6 jaar zijn op dezelfde manier kapot gegaan en als ik zo de symptomen lees van borderline denk ik zeker dat het daardoor komt. Hoe kan ik in hemelsnaam aan een nieuwe relatie beginnen als ik al van te voren weet dat ik niet serieus genomen wordt.
Verder wil ik heel graag in contact komen met iemand die borderline heeft of het heeft overwonnen. Ik wil heel graag mijn verhaal kwijt, ik denk dat dat mij al heel veel zal helpen.
Liefs, Leontien
Leontien | 22-01-2013 | 16:34
Een vriend van mij heeft mij een paar weken geleden gezegd dat hij dacht dat ik borderline heb. Ik ben toen veel gaan lezen en ik denk het nu zelf ook. Mijn (andere) beste vriend, Steef, neemt mij alleen helemaal niet serieus. Ik wil graag naar een dokter maar hij raad het mij af en vind dat ik me er niet zo mee bezig houden. Maar hij weet niet hoe ik kan zijn en het probleem is ook nog dat Steef en ik verliefd zijn geworden. We hebben nog geen relatie, maar ik durf er hierdoor ook niet goed aan te beginnen. Wat nou als ik echt borderline heb. Al mijn relaties van de afgelopen 6 jaar zijn op dezelfde manier kapot gegaan en als ik zo de symptomen lees van borderline denk ik zeker dat het daardoor komt. Hoe kan ik in hemelsnaam aan een nieuwe relatie beginnen als ik al van te voren weet dat ik niet serieus genomen wordt.
Verder wil ik heel graag in contact komen met iemand die borderline heeft of het heeft overwonnen. Ik wil heel graag mijn verhaal kwijt, ik denk dat dat mij al heel veel zal helpen.
Liefs, Leontien
Leontien | 22-01-2013 | 16:34
Hoi Nona,
helaas heeft BJZ er nog niks aan gedaan....Ook de woningbouw volgens mij niet want ik heb er nog niks van gehoord.Wel heb ik afgelopen weekend weer een paar mailtjes naar de wijkagent gestuurd en ik had ook een brief in de bus gedaan vh politieburo voor de jeugdagent in de hoop dat die iets zou gaan ondernemen.De wijkagent kwam gister aan mijn deur met een collega om te zeggen dat hij bij de mensen aan de deur was geweest waar die pestkoppen wonen en dat ze degene die de boel opstookt,streng toegesproken zou worden.Afgelopen weekend was het nl weer raak met dingen tegen het raam gooien,dat gebeurde op vrijdagavond al en mijn dochter lag met koorts op de bank en ik was even boven.Van bovenaf heb ik ze wegestuurd maar de volgende dag was het weer raak...ik had zelfs de hulp ingeroepen van mijn psycholoog omdat ik bang was door te draaien.Je wordt ook helemaal gek van dei koters en hun getreiter......
Ik hoop nu alleen maar dat we hier heel snel weg kunnen en eldersopnieuw kunnen beginnen zónder problemen.......
Sylvia | 22-01-2013 | 20:50
helaas heeft BJZ er nog niks aan gedaan....Ook de woningbouw volgens mij niet want ik heb er nog niks van gehoord.Wel heb ik afgelopen weekend weer een paar mailtjes naar de wijkagent gestuurd en ik had ook een brief in de bus gedaan vh politieburo voor de jeugdagent in de hoop dat die iets zou gaan ondernemen.De wijkagent kwam gister aan mijn deur met een collega om te zeggen dat hij bij de mensen aan de deur was geweest waar die pestkoppen wonen en dat ze degene die de boel opstookt,streng toegesproken zou worden.Afgelopen weekend was het nl weer raak met dingen tegen het raam gooien,dat gebeurde op vrijdagavond al en mijn dochter lag met koorts op de bank en ik was even boven.Van bovenaf heb ik ze wegestuurd maar de volgende dag was het weer raak...ik had zelfs de hulp ingeroepen van mijn psycholoog omdat ik bang was door te draaien.Je wordt ook helemaal gek van dei koters en hun getreiter......
Ik hoop nu alleen maar dat we hier heel snel weg kunnen en eldersopnieuw kunnen beginnen zónder problemen.......
Sylvia | 22-01-2013 | 20:50
Hallo Leontien,
als ik jou was zou ik gewoon een afspraak maken bij de huisarts en een doorverwijzing vragen om getest te worden bij een psycholoog.Na zo'n test heb je 100% zekerheid wat er aan de hand is.Tot die tijd zou ik nog geen relatie aangaan,maar probeer wel te praten met Steef.Zeg hem dat je je wilt laten testen om zekerheid te hebben zodt je voor jezelf de dingen op een rijtje kan zetten.
Het is niet altijd makkelijk om de waarheid te horen,maar je krijgt wel veel duidelijkheid in het waarom je bepaalde dingen doet.Veel puzzelstukjes zullen dan op hun plaats vallen en met de juiste therapie kun je ver komen.Genezen zal het niet,maar de symptomen zullen wel verminderen naarmate je ouder wordt en ook door de vaardigheden die je zult leren.ikzelf ben in behandeling bij een psycholoog en het bevalt mij goed.Voorla ook omdat ik iemand heb waar ik v.a het begin een klik had.Dat is wel heel belangrijk want anders komt er vd therpaie ook niet veel.
Hier heb je gelukkig een instelling die laagdrempelig is,dus de stap om erheen te gaan is makkelijk te zetten.Kijk of dat in jouw buurt ook aanwezig is zoiets en laat je daarnaar doorverwijzen.
Heel veel suc6.
Groetjes,Sylvia
Sylvia | 22-01-2013 | 20:57
als ik jou was zou ik gewoon een afspraak maken bij de huisarts en een doorverwijzing vragen om getest te worden bij een psycholoog.Na zo'n test heb je 100% zekerheid wat er aan de hand is.Tot die tijd zou ik nog geen relatie aangaan,maar probeer wel te praten met Steef.Zeg hem dat je je wilt laten testen om zekerheid te hebben zodt je voor jezelf de dingen op een rijtje kan zetten.
Het is niet altijd makkelijk om de waarheid te horen,maar je krijgt wel veel duidelijkheid in het waarom je bepaalde dingen doet.Veel puzzelstukjes zullen dan op hun plaats vallen en met de juiste therapie kun je ver komen.Genezen zal het niet,maar de symptomen zullen wel verminderen naarmate je ouder wordt en ook door de vaardigheden die je zult leren.ikzelf ben in behandeling bij een psycholoog en het bevalt mij goed.Voorla ook omdat ik iemand heb waar ik v.a het begin een klik had.Dat is wel heel belangrijk want anders komt er vd therpaie ook niet veel.
Hier heb je gelukkig een instelling die laagdrempelig is,dus de stap om erheen te gaan is makkelijk te zetten.Kijk of dat in jouw buurt ook aanwezig is zoiets en laat je daarnaar doorverwijzen.
Heel veel suc6.
Groetjes,Sylvia
Sylvia | 22-01-2013 | 20:57
Ik ben een vrouw van bijna 53 en ik weet sinds vanmiddag dat ik borderline heb en ik ben er ook op een aparte manier achter gekomen. Ik kreeg een enveloppe thuis met daarin een verwijzing van mijn psychiater voor Big Move, een bewegingsprogramma voor psch.patienten met overgewicht. En tot mijn grote verbazing las ik over mezelf dat ik o.a. borderline heb!! Ik ben al jaren onder behandeling en gebruik diverse medicijnen, maar dit nieuws sloeg in als een bom! Máár, er vielen ook plotseling allerlei puzzelstukjes op hun plaats en ik ben er nog steeds beduusd van. Ik weet wel zeker dat ik het genetisch heb meegekregen van mijn moeder, die al overleden is, maar het, zo te lezen, ook had. Heb er zojuist ook een verhelderend gesprek met mijn zus over gehad en zei vertelde me dat ze het altijd al heeft gedacht, maar nooit heeft gezegd. Plotselinge stemmingswisselingen, gauw boos, mezelf snijden, bijna geen vriendschappen onderhouden etc. Ik heb er inmiddels al veel over gelezen en uiteraard ook alle reacties. Ik ga mezelf vanaf nu nog meer proberen te ontdekken en wens oprecht alle mensen met borderline alle goeds!
Marian | 02-02-2013 | 21:05
Marian | 02-02-2013 | 21:05
Hoi Marian,
Wat raar dat jouw psychiater jouw niet eerder heeft ingelicht over wat je had.Dat had je een hoop onzekerheid bespaart.Maar goed,je weet het nu en kunt nu voor jezelf alles op een rijtje gaan zetten.
Ik kamp ook met overgewicht en ook mijn psychologe wilde mij aanmelden bij zo'n groep,maar ik wil niet dus ze drong ook niet aan.Momenteel is mijn bezoek aan haar getopt omdat ik nu verder moet met mijn thuisbegeleidster.....
Ik heb dan wel Borderline,maar niet zo erg dat ik mezelf verwond....Wel de boze buien/ztemmingswisselingen al is het bij mij met die wisselingen een heel eind minder geworden.De boosheuid echter niet en dat vindt ik wel heel vervelend....Het komt vaak uit het niets; zo ben ik rustig en zo,door het minste of geringste,kan ik uit mijn slof schieten :(
Ik baal er vaak wel van,maar ja het is nu eenmaal niet anders.Het hoort erbij,al schijn je het wel te kunnen gaan verminderen....
Nou ja,wie weet lukt mij dat ook nog wel :)
Ik mot met het steelpannetjesmodel werken en op die manier erachter komen wanneer mijn boosheid optreed om het dan te gaan voorkomen.Ken je die methode?
Vindt dat best wel moeilijk hoor,maar goed het schijnt wel goed te werken zei mijn psycholoog.
Ook wil ik binnenkort een boek over borderline aanschaffen,maar weet nog niet welke.Er zijn té veel keuzes vindt ik.
Ook voor jou alle goeds en suc6 met je speurwerk.
Groetjes,Sylvia
Sylvia | 03-02-2013 | 19:18
Wat raar dat jouw psychiater jouw niet eerder heeft ingelicht over wat je had.Dat had je een hoop onzekerheid bespaart.Maar goed,je weet het nu en kunt nu voor jezelf alles op een rijtje gaan zetten.
Ik kamp ook met overgewicht en ook mijn psychologe wilde mij aanmelden bij zo'n groep,maar ik wil niet dus ze drong ook niet aan.Momenteel is mijn bezoek aan haar getopt omdat ik nu verder moet met mijn thuisbegeleidster.....
Ik heb dan wel Borderline,maar niet zo erg dat ik mezelf verwond....Wel de boze buien/ztemmingswisselingen al is het bij mij met die wisselingen een heel eind minder geworden.De boosheuid echter niet en dat vindt ik wel heel vervelend....Het komt vaak uit het niets; zo ben ik rustig en zo,door het minste of geringste,kan ik uit mijn slof schieten :(
Ik baal er vaak wel van,maar ja het is nu eenmaal niet anders.Het hoort erbij,al schijn je het wel te kunnen gaan verminderen....
Nou ja,wie weet lukt mij dat ook nog wel :)
Ik mot met het steelpannetjesmodel werken en op die manier erachter komen wanneer mijn boosheid optreed om het dan te gaan voorkomen.Ken je die methode?
Vindt dat best wel moeilijk hoor,maar goed het schijnt wel goed te werken zei mijn psycholoog.
Ook wil ik binnenkort een boek over borderline aanschaffen,maar weet nog niet welke.Er zijn té veel keuzes vindt ik.
Ook voor jou alle goeds en suc6 met je speurwerk.
Groetjes,Sylvia
Sylvia | 03-02-2013 | 19:18
Hoi allemaal, wat maakt het toch zo moeilijk om andere mensen over het hebben van borderline in te lichten? Ik heb adhd en borderline en heb sinds 3 jaar de diagnoses. De meeste mensen weten dat ik adhd heb, maar eigenlijk niemand kent mn eenzaamheid over het hebben van borderline. Vooral ook omdat, als je mensen polst, het woord borderliner iets bij deze anderen oproept van mafketels die een wanhopig, zichzelf constant beschadigend, totaal niet toerekeningsvatbaar, leven leiden. Zelf ben ik 45 en heb kinders, maar zelfs die 'durf'ik het niet te vertellen, bang dat zij dan gaan twijfelen aan hun rots in de branding, die ik altijd naar buiten toe ben.
Dank voor het lezen alvast, het lucht op om het er even over te hebben nu iedereen even weg is. Ik sta overigens wel op de wachtlijst om DGT te gaan volgen maar ook dat heb ik nog niemand verteld. Mijn partner vind het ook eigenlijk wel psychologisch geneuzel. Ik geloof dat meer mannen daar last van hebben. Afijn, het was toch fijn om het even te kunnen spuien, het leven is best eenzaam soms, ook als het om je heen druk is.
Fijne aaf, Suus.
Suus | 01-03-2013 | 19:11
Dank voor het lezen alvast, het lucht op om het er even over te hebben nu iedereen even weg is. Ik sta overigens wel op de wachtlijst om DGT te gaan volgen maar ook dat heb ik nog niemand verteld. Mijn partner vind het ook eigenlijk wel psychologisch geneuzel. Ik geloof dat meer mannen daar last van hebben. Afijn, het was toch fijn om het even te kunnen spuien, het leven is best eenzaam soms, ook als het om je heen druk is.
Fijne aaf, Suus.
Suus | 01-03-2013 | 19:11
Hai Sylvia !
Ik kwaam ook in aanmerking voor zulke trainingen,het heet steelpannetjes model kwam ook ter spraak bij mij maar ik heb het afgewezen want die heb ik al gekregen op mijn lichaam toen ik 15 jaar oud was ,ik moest een maand lang in het ziekenhuis verblijven.
Lees mijn boek die deze maand is verschijnnen,'
'Mijn innerlijke wond'geschreven door Maryah Yahya.
Mariam | 01-04-2013 | 19:15
Ik kwaam ook in aanmerking voor zulke trainingen,het heet steelpannetjes model kwam ook ter spraak bij mij maar ik heb het afgewezen want die heb ik al gekregen op mijn lichaam toen ik 15 jaar oud was ,ik moest een maand lang in het ziekenhuis verblijven.
Lees mijn boek die deze maand is verschijnnen,'
'Mijn innerlijke wond'geschreven door Maryah Yahya.
Mariam | 01-04-2013 | 19:15
Hey iedereen.
Ik ben al 3 jaar samen met een meid waar ik smoor verliefd op ben maar het lijkt hoe meer ik haar dat wil duidelijk maken dat ik echt voor haar kies en niemand anders wil hoe meer bevestiging ze nodig heeft.
Onze relatie is echt kapot aan het gaan door dingen dat ik niet eens begrijp. De ene moment is ze blij en gelukkig en dan weer helemaal over haar toeren depresief en ongelukkig met mij. terwijl ze een half uur ervoor net zei dat ze alles met me wou.
Ik heb haar net gezegd dat ik denk dat ze borderline heeft en ze ging volledig door het lint ze wil het niet geloven of begrijpen. ze wil er niks van weten of over horen.
ze zegt dat ik denk dat ze zot is. terwijl ik daar helemaal niet zo over denk.
ik ben gewoon radeloos op zoek naar een oplossing om onze relatie beter te maken of te redden. :(
het lijkt dat ik echt niets meer goed kan doen voor haar.
ze scheld me uit, is impulsief, ze heeft moodswings en is agressief
en ik wil gewoon wat rust en dat alles goed komt.
Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
hopelijk kan iemand mij wat helpen.
groeten toon
toon | 17-04-2013 | 00:06
Ik ben al 3 jaar samen met een meid waar ik smoor verliefd op ben maar het lijkt hoe meer ik haar dat wil duidelijk maken dat ik echt voor haar kies en niemand anders wil hoe meer bevestiging ze nodig heeft.
Onze relatie is echt kapot aan het gaan door dingen dat ik niet eens begrijp. De ene moment is ze blij en gelukkig en dan weer helemaal over haar toeren depresief en ongelukkig met mij. terwijl ze een half uur ervoor net zei dat ze alles met me wou.
Ik heb haar net gezegd dat ik denk dat ze borderline heeft en ze ging volledig door het lint ze wil het niet geloven of begrijpen. ze wil er niks van weten of over horen.
ze zegt dat ik denk dat ze zot is. terwijl ik daar helemaal niet zo over denk.
ik ben gewoon radeloos op zoek naar een oplossing om onze relatie beter te maken of te redden. :(
het lijkt dat ik echt niets meer goed kan doen voor haar.
ze scheld me uit, is impulsief, ze heeft moodswings en is agressief
en ik wil gewoon wat rust en dat alles goed komt.
Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
hopelijk kan iemand mij wat helpen.
groeten toon
toon | 17-04-2013 | 00:06
heb borderline in de ergste vorm ben een man homo en alleen ,mijn tijd heb ik gehad krijg geen hulp,ik ben op wat nu.
Riny Hobbelen | 26-04-2013 | 21:24
Riny Hobbelen | 26-04-2013 | 21:24
Beste Toon,
Ik ben zelf een bordeliner sinds 35jaar.
Ik ben inmiddels 20-jaar getrouwd met een man die ook heeft moeten leren omgaan met mijn ziekte.
We hebben veel ruzie,s gehad voorwat? de domste dingen, ik voelde me dan weer enzaam als hij even een dutje deed als hij van zijn werk terug kwam, en noem maar op.
Mijn man heeft het aanvaard, hij heeft gelezen (hoe om te gaan met bordeliners) , echt een aanrader!
Groetjes, Anke.
Anke | 01-05-2013 | 12:13
Ik ben zelf een bordeliner sinds 35jaar.
Ik ben inmiddels 20-jaar getrouwd met een man die ook heeft moeten leren omgaan met mijn ziekte.
We hebben veel ruzie,s gehad voorwat? de domste dingen, ik voelde me dan weer enzaam als hij even een dutje deed als hij van zijn werk terug kwam, en noem maar op.
Mijn man heeft het aanvaard, hij heeft gelezen (hoe om te gaan met bordeliners) , echt een aanrader!
Groetjes, Anke.
Anke | 01-05-2013 | 12:13
Op het forum ben ik lonelyboy........ Ik heb een relatie van 4.5 jaar pas achter de rug. (2 mnd) Ging best leuk en goed, maar halverwege begon het mis te gaan. Ik kreeg een 'eenzaam' gevoel in mezelf, was bij voorbaat bang om hem ooit kwijt te geraken en daarmee al weer de paniek bij mij opriep. Hij ging ook nog eens vreemd (achteraf) wat mij nog onzekerder en banger maken om hem te verliezen.....maar het ergste was de verlatingsangst bij mij...continue controleren waar ie uithing als ie ff ze telefoon niet opnam, bellen naar ze werk wat ie zelf niet erg vond in de pauzes.....ik vertrouwde hem niet meer.... nu dan, goede dagen en bad days dat je nergens zin meer in hebt.....soms zelfmoordgedachten ook nog, slecht alleen kunnen zijn, stemmingswisselingen...vrolijkheid kan ineens omslaan in een zware dip.......of andersom....elke relatie voorheen is gestrand omdat ze blijkbaar niet met mij goed raad weten of kunnen omgaan.....voel me alleen, onbegrepen en verlaten..........doe ik het dan verkeerd vraag ik me telkens af en zo krijg ik bekand een minderwaardigheidscomplex hiervan....ben helemaal op momenteel.....de fut is er helemaal uit...hij is er vandoor met een ander wat is n scharrel was en ik ben radeloos achter gebleven......ik weet het niet meer....
Roberto | 07-05-2013 | 02:56
Roberto | 07-05-2013 | 02:56
Hoi Allemaal,
Ik ben nu 42 en heb de diagnose bordeline gekregen toen ik 18 was. Heb het behoorlijk zwaar gehad.
Het is een heel verhaal, maar wat ik mee wil geven is dat je het kan overwinnen. Ja je zal altijd borderliner blijven maar je kan er zeker een goed en fijn leven mee krijgen....alleen je moet er ZELF heel hard aan werken..
Dit geld ook voor partners, zoals Toon...zolang je vriendin het niet in ziet zal er niks veranderen.
En geloof me ze kan je laten geloven dat het goed komt en de volgende dag heeft ze weer alle bevestiging nodig en ze zal er alles aan doen om je eerst pijn te doen om te laten zien dat je toch niet van haar houd....
Zoals je al zegt het is nooit goed genoeg..maar zei vind zichzelf niet goed genoeg.
Het is niet jou schuld, zij moet er aan werken en dat heeft niks met de ander te maken.
jazeker kan een partner het veel erger maken. Hij maakt je nog onzekerder dan je al bent.
Eigenlijk zou je het eerst alleen moeten verwerken en oplossen.
Zoals gezegd moet je eerst van jezelf houden voor je van een ander kan houden.
En dat je moet leren alleen te zijn, als je gelukkig alleen kan zijn dan kan je ook gelukkig samen zijn.
Begrijpen hoe jezelf in elkaar zit en waarom je bepaalde dingen doet.
Dit heeft tijd nodig en iedereen doet het op zijn manier, de een doet het alleen de andere met zijn psychiater of met behulp van een bepaald geloof...
Het maakt niet uit hoe , laat iedereen in zijn waarde en respecteer het.
En dat is wat je van een ander ook mag verwachten..respect.
Iemand die naar je luisterd en je in je waarde laat.
Het is een zware strijd maar het kan echt....
Nancy | 23-05-2013 | 19:08
Ik ben nu 42 en heb de diagnose bordeline gekregen toen ik 18 was. Heb het behoorlijk zwaar gehad.
Het is een heel verhaal, maar wat ik mee wil geven is dat je het kan overwinnen. Ja je zal altijd borderliner blijven maar je kan er zeker een goed en fijn leven mee krijgen....alleen je moet er ZELF heel hard aan werken..
Dit geld ook voor partners, zoals Toon...zolang je vriendin het niet in ziet zal er niks veranderen.
En geloof me ze kan je laten geloven dat het goed komt en de volgende dag heeft ze weer alle bevestiging nodig en ze zal er alles aan doen om je eerst pijn te doen om te laten zien dat je toch niet van haar houd....
Zoals je al zegt het is nooit goed genoeg..maar zei vind zichzelf niet goed genoeg.
Het is niet jou schuld, zij moet er aan werken en dat heeft niks met de ander te maken.
jazeker kan een partner het veel erger maken. Hij maakt je nog onzekerder dan je al bent.
Eigenlijk zou je het eerst alleen moeten verwerken en oplossen.
Zoals gezegd moet je eerst van jezelf houden voor je van een ander kan houden.
En dat je moet leren alleen te zijn, als je gelukkig alleen kan zijn dan kan je ook gelukkig samen zijn.
Begrijpen hoe jezelf in elkaar zit en waarom je bepaalde dingen doet.
Dit heeft tijd nodig en iedereen doet het op zijn manier, de een doet het alleen de andere met zijn psychiater of met behulp van een bepaald geloof...
Het maakt niet uit hoe , laat iedereen in zijn waarde en respecteer het.
En dat is wat je van een ander ook mag verwachten..respect.
Iemand die naar je luisterd en je in je waarde laat.
Het is een zware strijd maar het kan echt....
Nancy | 23-05-2013 | 19:08
Wilt u reageren op bovenstaand verhaal? Geef dan hieronder uw naam, emailadres en uw reactie. Uw emailadres zal niet gepubliceerd worden.
