HOMESITEMAP

Stichting Borderline


Postbus 1147
8500 BC Utrecht
030 276 70 72
stichting@stichtingborderline.nl

De Stichting


De Stichting Borderline is een landelijke patiëntenorganisatie en in eerste instantie bedoeld om de belangen te behartigen van mensen met een Borderline Persoonlijkheidsstoornis of mensen die zich hier in herkennen(hierna genoemd: Borderline).

Je kunt bij ons terecht voor Lotgenotencontact en advies maar ook voor schriftelijke en mondelinge informatie. Wij organiseren regionale en landelijke contactdagen, soms in samenwerking met GGz-organisaties.

Donateurs ontvangen viermaal per jaar een nieuwsbrief met actuele informatie over borderline en ervaringsverhalen. Tevens worden er thema's behandeld en is er de mogelijkheid om een oproepje te plaatsen om met lotgenoten uit jouw buurt in contact te komen.

Wij signaleren dat mensen met Borderline regelmatig negatief worden benaderd. Ze zouden manipulatief en on(be) handelbaar zijn, als mensen met Borderline wat meer structuur in hun leven zouden aanbrengen, dan zouden ze al een heel eind zijn. Wij vinden dit een negatieve en eenzijdige benadering. Door het geven van voorlichting aan verschillende doelgroepen proberen we dit beeld te veranderen.

Een landelijke coördinator geeft leiding aan de vrijwilligers en coördineert voorlichting, belangenbehartiging, en lotgenotencontact. 

Rylana Soepenberg

is sinds augustus 2010 de nieuwe landelijke coördinator.

Het bestuur

De Stichting staat onder leiding van een bestuur. Deze bestaat uit:

Hans de Jong

Waarnemend Voorzitter/Penningmeester en hulpverlener bij Scelta Den Haag

Laurien Kraaijestein


Secretaris en ervaringsdeskundige

Yoram van Maaren

Hulpverlener

Annet van Riel

Ervaringsdeskundige en coach bij Stichting Beschermende Woonvormen Utrecht

Paul Ulrich

Omstander en ervaringsdeskundige

Serge Metselaar


Voormalig hulpverlener en staffunctionaris GGz

Raad van Advies:

Erwin van Meekeren

Psychiater bij Scelta in Den haag

Thomas Rinne

Psychiater

Jannes Ligtenberg

Bondgenoot

Zelfbeschadiging, ook wel automutilatie genoemd, komt vaker voor dan we denken. Niet alleen bij mensen met borderline, maar ook bij mensen met een andere stoornis of zelfs geen stoornis. Toch hangt er een soort van taboe overheen. Er wordt niet openlijk over gepraat en je loopt er meestal niet mee te koop. Je wilt dan ook het liefste dat niemand het weet omdat je je ervoor schaamt en bang bent voor de reacties van anderen. Toch is het goed om iemand in vertrouwen te nemen, een goeie vriend(in), je partner, een familielid of je hulpverlener. Zij kunnen je een helpende hand bieden en je laten merken dat je er niet alleen in bent. Soms kan het ook helpen om erover te praten met iemand die er zelf ervaring mee heeft of heeft gehad, alleen bestaat daarbij wel de valkuil dat je erdoor kan worden getriggerd.