COLUMN > Groninger Grensverhalen
Als mens met borderline voel ik mij vaak gevangen in patronen. Als ik me slecht voelde, ging ik drinken of mezelf beschadigen. Als ik mezelf goed voelde, volgde bijna automatisch strafgedrag. Ook drinken, teveel pillen slikken of mezelf beschadigen.
Ik had tot een jaar geleden nog een instant strafmanier: zoals ik leefde. In een hele kleine, bomvolle flat en door slecht voor mezelf te zorgen. Zodra ik met een goed gevoel van een vrijwilligersvergadering terug kwam, zag ik thuis dat ik er eigenlijk niets van maakte. Evenwicht hersteld.
Sinds een jaar woon ik nu in een nieuwe, prachtige flat. En dagelijks vecht ik om patronen te doorbreken. Dat is echt een gevecht. Het betekent dat ik heb moeten leren om anders om te gaan met ‘me rot voelen’. Maar vooral ook anders omgaan met goede, trotse gevoelens. Van mijn sociaal psychiatrisch verpleegkundige kreeg ik de tip om mezelf anders te straffen als ik die neiging had. Nu doe ik een rotklus, zoals afwassen. Mensen, wat heb ik daar een hekel aan!!!! Het werkt.
Ik kijk regelmatig naar ‘Wie is de chef’ en een zin hieruit is voor mij een sleutelzin geworden. ‘Wie is de ‘baas’?’ Mijn gevoelens of mijn verstand? De laatste tijd werkt gelukkig het laatste het beste. Met intense steun, vooral van mijn ouders, dat wel. Sociale controle heb ik weer durven toelaten in mijn leven. Regelmatig visite, mijn ouders en mijn thuishulp weer binnenlaten en op de afspraken met mijn spv’er verschijnen. Wat een klus!!! Maar het werkt. Ik voel me goed en ben al meer dan een jaar ‘schadevrij’, dus al meer dan een jaar geen ziekenhuisbezoekjes meer.
Gistermiddag kwam ik thuis vanuit een vergadering van de cliëntenraad van het maatschappelijk werk in Groningen waar ik in zit. Met een goed gevoel. En voor het eerst sinds lang had ik niet de behoefte mezelf te straffen. Ik groei. Dag voor dag, soms met terugvallen, maar ik groei. En daar ben ik trots op. Oeps, heb ik dat hardop getypt?!
Moi
Auteur: EllenReacties
Ik vind het super, super, superknap van je, ik zie hoe moeilijk het is bij mijn 16 jarige dochter, zij momenteel opgenomen.
Meisje, ga zo door.
M. Jansen | 11-09-2009 | 09:06
