HOMEENGLISHSITEMAP

Stichting Borderline


Postbus 1147
8500 BC Utrecht
030 276 70 72
stichting@stichtingborderline.nl

NIEUWS > Het vierde boek van Linda Oosterbaan


Begin januari zullen de eerste exemplaren van Zelfverwondend gedrag, feiten en ervaringen, geschreven door Linda van Oosterbaan, verschijnen. Linda van Oosterbaan (1970) heeft vele jaren van zelfverwonding achter de rug. Al een decennium is zij van dit gedrag af. Vanuit de hulpverlening is er nooit één woord gewisseld over deze destructieve gewoonte van haar en zelfs Linda's familie kaartte het onderwerp nooit aan. Zelfverwonding is een taboe, ook tussen cliënten onderling in een opnamesetting.
De schrijfster hoopt middels dit boek het onderwerp bespreekbaar te maken voor mensen die in hun omgeving te maken hebben met zelfverwonding.

Dit boek is een unieke combinatie van feiten en eigen ervaringen van de schrijfster, die zichzelf jarenlang verwondingen toebracht. Iedereen die met een automutilant omgaat, of het zelf is, zou dit boek als een verrijking in kennis en herkenning kunnen opvatten.
Het boek is uitermate geschikt voor hulpverleners en instanties die zich bezighouden met mensen die zichzelf beschadigen. Ook ouders, opvoeders en automutilanten zelf kunnen veel aan dit boek hebben. Praktische tips voor cliënt en omgeving staan centraal in dit boek. Een verhaal dat op een duidelijke, indringende en directe manier verteld wordt.

Bestellen kan via www.freemusketeers.nl. Het boek kost €17,50 (exclusief verzendkosten)




Datum publicatie: 27-01-2010

terug naar overzicht

Zelfbeschadiging, ook wel automutilatie genoemd, komt vaker voor dan we denken. Niet alleen bij mensen met borderline, maar ook bij mensen met een andere stoornis of zelfs geen stoornis. Toch hangt er een soort van taboe overheen. Er wordt niet openlijk over gepraat en je loopt er meestal niet mee te koop. Je wilt dan ook het liefste dat niemand het weet omdat je je ervoor schaamt en bang bent voor de reacties van anderen. Toch is het goed om iemand in vertrouwen te nemen, een goeie vriend(in), je partner, een familielid of je hulpverlener. Zij kunnen je een helpende hand bieden en je laten merken dat je er niet alleen in bent. Soms kan het ook helpen om erover te praten met iemand die er zelf ervaring mee heeft of heeft gehad, alleen bestaat daarbij wel de valkuil dat je erdoor kan worden getriggerd.