ERVARINGSVERHAAL > Mijn Lichaamsbeeld
Bram (34) heeft sinds een jaar of tien de diagnose borderline. Met vallen en opstaan heeft hij leren leven met de handicaps die deze diagnose met zich meebrengt. Het vergaat hem inmiddels goed, hij is zelfstandig ondernemer in de ICT-sector, maakt graag websites en is fervent aanhanger van voetbal. In deze rubriek staat het lichaam centraal; verandert borderline de manier waarop je naar je lichaam kijkt? Hieronder een kort interview met Bram over zijn lichaamsbeeld.
Hoe zou je jezelf omschrijven?
‘Als een lange, ietwat magere slungel met een krachtige en positieve uitstraling die het in zijn leven vooral moet hebben van zijn sterke wil en z’n grote doorzettingsvermogen.’
Zorg je goed voor je lichaam?
‘Dat is wisselend. Zelf ben ik blij en tevreden met de mate waarin ik wél voor mezelf zorg. Wanneer het niet goed met me gaat dan kan het veranderen. Ik heb dan enorme aversie tegen voedsel en eet niet of nauwelijks. Aan die onregelmatigheid heb ik mede mijn iele gestalte te danken.’
Wat denk je als je in de spiegel kijkt?
‘Ik denk dan een beetje narcistisch; wow, wat een lekker ding! Ik ben misschien geen James Dean maar ik kan goed naar mezelf kijken in de spiegel. Mijn haar is wel erg belangrijk. Als mijn haar niet goed zit dan heb ik ineens een stuk minder zelfvertrouwen. Dan durf ik amper de straat op.’
Heb je snel last van schaamtegevoelens?
‘Nee, maar dat was vroeger wel anders. Als ik dan mee moest naar het strand lag ik van onder tot boven bekleed in de brandende zon. Ik durfde simpelweg geen stukje huid te laten zien.
Je moet je ook wél voorstellen dat ik destijds een lange, magere jongen met puistjes en platvoeten was. Daar heb ik tijdens mijn jeugd veel last van gehad. ’
Op welk gedeelte van je lichaam ben je trots?
‘Mijn ogen zijn absoluut het mooist aan mij. Hierover krijg ik al mijn hele leven complimentjes van vrouwen. Ze zijn heel sprekend en daarbij heb ik behoorlijk lange wimpers.’
Is er iets aan jezelf wat je minder mooi vindt?
‘Het onderste gedeelte van mijn lichaam vind ik nou niet het meest geslaagd. Maar het is wel van mij, dus ik houd toch wel van die dunne witte benen met die schuiten, maat 46, eronder.’
Denk je dat borderline je lichaamsbeeld beïnvloedt ?
‘Jazeker, heel erg. Ik denk door m’n borderline snel in uitersten; ik vind mijn lichaam óf helemaal top óf helemaal niets. Er zitten weinig gradaties tussen. Als het niet zo goed met me gaat kijk ik ook bewust niet zoveel in de spiegel om mezelf niet zo dwars te zitten. Dat scheelt al de helft.’
Auteur: Margreet BakkerReacties
Als ik zwart moet zien zie ik zelf misvomingen in mn gezicht.
Iets dat niet klopt.
Als ik anders voel, dan ben ik echt een mooie en aantrekkelijk mens.
cristina | 17-11-2009 | 12:09
ninoeska | 10-05-2010 | 17:29
