HOMESITEMAP

Stichting Borderline


Postbus 1147
3500 BC Utrecht
stichting@stichtingborderline.nl
Algemeen: 030 276 70 71
Lotgenoten: 030 276 70 72

ERVARINGSVERHAAL > Mede mogelijk gemaakt door Tess!


Al heel lang geleden heb ik geaccepteerd dat organiseren niet tot één van mijn talenten behoort. Dat heeft meerdere oorzaken. Ten eerste vind ik het ontzettend moeilijk om te bedenken wat ik wil of moet gaan doen. Ten tweede is mijn hoofd een enorme chaos, dit reflecteert behoorlijk op mijn planningen. Ten derde verlies ik heel erg snel de motivatie en daardoor de discipline om taken af te ronden. Je zult begrijpen dat dit me niet van pas komt tijdens mijn studie. Maar ik vind het nog veel erger dat ik nooit leuke dagjes kan organiseren met mijn vriend of vrienden.

Dit jaar had ik, voor mijn vriend, het ambitieuze plan opgevat om hem als verrassing mee te nemen naar het concert van Gotye in de Melkweg. Het toeval wilde dat hij drie dagen na het concert jarig was, dus het zou het ultieme verjaardagscadeau zijn.

De pret begon vlak nadat ik de tickets had besteld (hoezo uitverkocht?) en ontdekte dat ik dat niet op een officiele site had gedaan, maar op een doorverkoopsite. Oh ja, ik lees ook dat soort dingen nooit zorgvuldig door. Ik zie 'Tickets' en ik zie 'Kopen', meer informatie denk ik niet nodig te hebben. De vraag was of ik de tickets uberhaupt zou krijgen en vervolgens of ze wel echt zouden zijn. Om maar niet te spreken van het feit dat ik het vierdubbele heb betaald van de originele prijs.
Tot mijn verbazing kreeg ik de tickets ruim op tijd. Na een paniekerig telefoontje met de Melkweg (Ik heb kaartjes via een vriendin gekregen. Daar staat natuurlijk mijn naam niet op. Is dat een probleem?) bleek zelfs dat ik geen problemen zou krijgen bij de ingang met mijn 'illegale' tickets.


Nadat ik anderhalve maand in de stress had gezeten, begon het erop te lijken dat mijn plannetje ging lukken. Mijn vriend wist alleen dat we naar Amsterdam zouden gaan. Geheimen bewaren is ook niet mijn sterkste kant. Meerdere malen heb ik dan ook op het punt gestaan om alles gewoon te verklappen, maar ik heb me kunnen inhouden.

Het concert zou plaatsvinden op vrijdag, 4 november. Op maandag 31 oktober smste een vriendin mij: 'Gotye is ziek! Hij ligt in het ziekenhuis en voorlopig zijn alle concerten afgelast!' Are you fucking kidding me?! De hele week zat ik iedere seconde dat ik kon op de facebook van de Melkweg te speuren naar nieuws. Op donderdag, 3 november zou Gotye in Belgie optreden, maar dat concert werd afgelast. Alle hoop was verloren.

Je gaat het niet geloven, maar donderdagavond verscheen dan op de facebook van de Melkweg dat Gotye wel zou optreden. Het concert zou doorgaan!


Stress is een van de meest afschuwelijke toestanden om in te verkeren en als het even kan, zal ik het nooit vrijwillig opzoeken. Dat heb ik nu wel gedaan en het is het nog nooit allemaal zo waard geweest. De blik op het gezicht van mijn vriend toen we in de rij voor de Melkweg gingen staan en hij de tickets zag, was onbetaalbaar. En dan heb ik het nog niet eens over het concert zelf. Het was een en al extase. Ik heb nog nooit een optreden gezien dat zoveel met me deed.


Gotye en mijn organisatorische talenten zijn subliem.

* de taalfouten die er in dit ervaringsverhaal staan (gebrek aan accent grave, etc.) zijn te wijten aan het systeem waar deze website op draait


Auteur: Tess

Terug naar overzicht

Reacties
een weblog van een dochter van een moeder met ernstig borderline
mss willen jullie een linkje op de website zetten?
http://naomisverhaal.blogspot.com/
naomi | 05-12-2011 | 14:55
Leuk verhaaltje om te lezen Tess! MAAR WAT OPVALLEND DAT ER HELEMAAL GÉÉN REACTIES OP GEKOMEN ZIJN!!?
Hoe zit dat? Kunnen 'we' niks met de gewone alledaagse berichtjes die niet vol met ellende zitten? Of is er dan geen herkenning? Het is misschien ook zo dat mensen hier vooral op deze site zitten als het slechter met ze gaat? Is in mijn geval wel zo. Want anders ben ik andere dingen aan het doen. Ik heb echter mooi Gotye kunnen 'ontdekken' door dit verhaaltje (heb meteen ff gegoogled) en inmiddels hoor je hem dagelijks op de radio.
Ben benieuwd naar je volgende 'column', Tess!

Groetjes Hedy
Hedy | 15-01-2012 | 12:46
Hoi Tess,

Vermoed dat ik zelf ook kamp met borderline. Maar weet het niet zeker. Moet nog naar de arts, maar die is er pas volgende week. Maar herken wel veel van jou verhalen wat ik op deze site heb gelezen.
Ik kamp zelf met verlatingsangst, onzekerheden,ben erg kwetsbaar, en snel prikkelbaar (verschilt perdag). Dus denk dat ik zelf ook bordeliner heb. Mijn psycholoog waar ik maar 5x bij liep die vermoed dat ik Borderlinerstoornins heb. Maar is dus niet zeker. Ik ben hier best wel van geschrokken omdat ik bang ben hierdoor mijn relatie te verliezen. Waarom omdat als ik het heb bang ben dat ik misschien nooit zal veranderen. Wat wel zo is, is dat ik alles inzie wat ik allemaal fout doe tegen over mijn partner, maar kan er soms lastig mee om gaan omdat mijn negatieve gedachten te sterk zijn. Maar vergeleken met vorige jaar zijn mijn klachten wel minder, en kan ik ze beter onder controle houden.

Mijn vraag aan Tess is of jij misschien een email adres hebt zodat ik jou verder kan mailen als dat mag ;-)

Groetjes Debbie
Debbie | 17-01-2012 | 11:06
Mijn vriendin vertoont heel veel borderlinekenmerken maar ze ontkent dit ze zegt dat ze alleen de symptomen heeft...wat moet ik doen ik wil haar niet kwijt maar zo kan ik niet doorgaan. Ik trek dit niet meer.

Ronald Valkenburg
Den Haag
R.H. Valkenburg | 31-01-2012 | 14:55
hoi ik heb een vraag.
ik heb sins 4 jaar een nieuwe relatie en met deze man kreeg
ik ook een kindje. tussen ons gaat het supper goed.
maar hij heeft een exsvrouw die bordelijn heeft en alcolist is
het probleem is dat zij hem lastig blijf vallen.
ze beld hem dat ze hem mist, probeerd hem constand te lokken met
smoesjes. doet net of ze aanvallen krijgt. okal zegt hij haar
dat het over is tog snapt ze het niet.
ik begin het een beetje zat te worden.
kan iemand mij vertellen of dit iest met bordelijn te maaken heeft. en of ik ooit van haar af kom?
alvast bedankt
brenda | 08-03-2012 | 00:26
He wat leuk dat dat met Gotye gelukt is zeg! Super! Heb zelf alweer een paar jaar therapie en gaat goed. Ken mijn eigen borderlinesysteem nu goed en als ik er weer in dreig te schieten gaan nu al automatisch 'alarmbellen rinkelen' in mn hoofd en probeer ik realistisch te blijven. Gaat me dankzij de therapie en medicatie goed af. Het enige wat zo af en toe nog de kop op steekt is de verlatingsangst maar ben nu wel zo ver dat ik niet 20x aan de lijn hang. (Nou ja vooruit dan..3x ;-) )
Heb ook nog n vriend die t af en toe nodig heeft om op planeet Zork te gaan zitten..lees...ff op zichzelf te zijn. Sooooo da's moeilijk zeg als ik hier aan de andere kant van nederland zit en hij in zijn 'hometown' en 1 of 2 dagen de telefoon niet rinkelt. Dan jeuken mn handen om zn nummer te draaien. Persoonlijk zoek ik mijn afleiding in de zorg voor mijn kinderen, huis opruimen, leuke muziek draaien en relativeren en verdorie dat gaat me goed af en oh ja...hier een berichtje te posten helpt ook om de frustratie te verminderen. Oh en Brenda...dat heeft alles met borderline te maken wat je hebt geschreven maar dan hoeft dat van zijn ex haar kant nog geen excuus te zijn om hem lastig te blijven vallen! Hup naar de psychiater met haar, medicijnen en n afkickkliniek of ben ik nou te hard? Ja, borderline's a bitch maar als je t aanpakt heeft t ook z'n leuke kanten..zwarte humor en lekker impulsief, ook in de leuke dingen! xxx
Ginny | 08-05-2012 | 18:30
hoi,
wou toch even vertellen dat ik het echt een leuke site vind
waar ik al heel wat info heb kunnen uithalen.
ook de ervaringen en verhalen hebben mij al wat meer bij gebracht.
ik heb het nu al een hele periode ontzettend moeilijk,herken me in de verhalen die ik hier heb gelezen en weet met mezelf gene raad meer. niet alleen ik maar ook mijn familie lijden hier onder.enkele weken gelede kwam mijn zus die als verpleegster werkt met een info boekje over bordeline. moest er eerst om lachen, maar toen ik het begon te lezen herkende ik mijn eigen in de symptone die ik in dat boekje las. ik ben 22 dus ik denk dat ik toch wel uit mijn puberteit ben en het daar dus niet aan kan liggen. ik ben dan ook verder gaan zoeken op internet over borderline en zo kwam ik op deze site uit.
zoveel dingen waar in ik mezelf herken, dat ik er toch wel van schrok.
ik heb hier met mijn zus nooit verder over gepraat. ik heb er eigelijk verder nog met niemand hier over gepraat omdat ik niet weet hoe ik moet zeggen : 'ik denk dat ik borderline heb'
het is misschien niet iets om je over te schamen, of toch niet als je het geaccepteerd hebt dat je een boderlinepatient bent.
maar dit is voor mij nog allemaal heel nieuw, schaam me er toch wel om en weet dus niet hoe ik eraan moet beginnen om der achter te komen als het werkelijk zo is of hoe ik eraan moet beginnen om er een oplossing voor te vinden.
mijn vragen zijn dus : ' hoe zijn jullie erachter gekomen dat je echt borderline had? hoe en tegen wie hebben jullie het verteld? en hoe zijn jullie eraan begonnen een oplossing te zoeken? misschien veel vragen in ene keer maar ik heb er nog zoveel meer. hoop dat hier iemand me kan helpen.

groetjes ik.
Sylvie | 16-05-2012 | 20:00


Wilt u reageren op bovenstaand verhaal? Geef dan hieronder uw naam, emailadres en uw reactie. Uw emailadres zal niet gepubliceerd worden.

Uw naam


Uw emailadres


Uw bericht



Beveiligingscode:

Al heel lang geleden heb ik geaccepteerd dat organiseren niet tot één van mijn talenten behoort. Dat heeft meerdere oorzaken. Ten eerste vind ik het ontzettend moeilijk om te bedenken wat ik wil of moet gaan doen. Ten tweede is mijn hoofd een enorme chaos, dit reflecteert behoorlijk op mijn planningen. Ten derde verlies ik heel erg snel de motivatie en daardoor de discipline om taken af te ronden. Je zult begrijpen dat dit me niet van pas komt tijdens mijn studie. Maar ik vind het nog veel erger dat ik nooit leuke dagjes kan organiseren met mijn vriend of vrienden.